WNIEBOWZIĘCIE
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY
15 sierpnia 2026
W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do
pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi,
poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała
ona głośny okrzyk i powiedziała:
«Błogosławiona jesteś między niewiastami i
błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana
przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich
uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest,
która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana».
Wtedy Maryja rzekła:
«Wielbi dusza moja Pana
i raduje się duch mój w
Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie
swojej Służebnicy.
Oto bowiem odtąd
błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.
Gdyż wielkie rzeczy
uczynił mi Wszechmocny,
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z
pokolenia na pokolenie
nad tymi, którzy się Go
boją.
Okazał moc swego
ramienia,
rozproszył pyszniących
się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił
dobrami,
a bogatych z niczym
odprawił.
Ujął się za swoim sługą,
Izraelem,
pomny na swe
miłosierdzie.
Jak obiecał naszym
ojcom,
Abrahamowi i jego
potomstwu na wieki».
Maryja pozostała u Elżbiety około trzech
miesięcy; potem wróciła do domu.
z Ewangelii św. Łukasza